Geira Romana 2020

Vandaag over precies 50 dagen zou ik mijn camino 2020 aanvangen. Ik had gepland om op 3 mei naar Porto te vliegen en vanaf Porto met de bus naar Braga te reizen.
Overnachting in Braga en op maandag 4 mei starten voor de eerste etappe van mijn camino.
Dit jaar bij wijze van hoge uitzondering dezelfde caminmo als vorig jaar.
Maar zoals het er nu naar uit ziet gaat voorlopig een en ander niet door i.v.m. het feit dat het coronavirus ook in Portugal en Spanje keihard heeft toegeslagen.
Zoals wellicht bekend is Spanje nagenoeg volledig op slot. Alle openbare en private herbergen zijn op slot en voorlopig voor onbepaalde tijd. In Spanje worden alle pelgrims die momenteel op enige camino onderweg zijn van de route gehaald en naar huis gestuurd. In Portugal is het nagenoeg hetzelfde. Ook veel hostals en hotels hebben hun deuren gesloten.
Voor als nog gaat het openbaar vervoer en de vluchten van en naar Spanje/Portugal gewoon door maar niemand weet voor hoelang nog.
Er is momenteel geen enkel vooruitzicht wanneer de situatie zich weer zal gaan normaliseren.
Blijkens mijn informatie moeten we eerder denken in maanden dan in weken.
Daarom heb ik besloten om het nog even, hooguit een paar weken, af te kijken en indien er geen vooruitzicht is om op 3 mei te vertrekken om mijn camino 2020 uit te stellen tot de tweede helft van september.
Hopelijk is de situatie dan ten goede gekeerd.
Tot nader bericht komen er dan ook geen nieuwe berichten op de weblog en wacht ik gespannen af.
Groetjes Frans.

Geira Romana

 dag 11 

 woensdag 5 juni 2019 

Vandaag op naar Santiago. Start in A Estrada en dan in een gezwind tempo naar de kathedraal. 

Na A Estrada te hebben verlaten bij een temperatuur van maar 8 graden gaat het eerst door een industriegebied alvorens een zeer landelijke omgeving te doorkruisen.

Landelijke omgeving

De zacht glooiende route geeft vandaag geen onoverkomelijke problemen en gaat meestal langzaam bergafwaarts. De omgeving wordt hoofdzakelijk beheerst door bos en weilanden en enkele zeer kleine dorpjes zonder voorzieningen. Het enigste wat er onderweg te zien is, is de kapel van Aranzazu na iets meer dan 8 kilometer.

Kapel Arabzazu

Na Vilacriste te hebben doorkruist arriveren we al snel bij de beroemde brug van Pontevea over de zeer bekende Rio Ulla.

Pontevea

Direct na de brug is het tijd voor koffie en gaan we naar cafe  Casa Pernas .

Rio Ulla

Na een ruime pauze weer verder, langs Reis en Raris komen we in Sestelo .

Pontevea

Tot hier ging het veelal over asfaltwegen maar vanaf nu meer en meer onverharde maar goed begaanbare paden en smalle weggetjes. Van Sestelo is het overigens maar enkele kilometers naar het bekende Padron aan de Camino Portugues. 

Te voet nog 16 kilometer.

Met nog ongeveer 9 kilometer te gaan bereiken we San Simón de Ons  alwaar we nog maar eens een pauze inlassen om niet te vroeg in Santiago aan te komen. Nog steeds over onverharde paden verder tot in San Sardurniño, terwijl we in het enge dierenbos te maken krijgen met een korte maar felle regenbui. Na een afdaling van 700 meterkomen we in een industriegebied van Montouto en bereiken al snel een doorgaande weg met aan weerszijden een voetpad. Net voor de grote weg is er een kleine bar waar nog even gestopt wordt voor een blikje fris en een stempel. Nog even een stukje afdalen en we staan aan de doorgaande weg die recht toe recht aan naar Santiago gaat.

Eerste zicht op de kathedraal.

Ik heb deze weg gevolgd tot aan het station van Santiago en daarna over een mij bekende route via de Plaza Galicia naar de kathedraal te lopen. Om 13.50 sta ik dan na deze wondermooie maar erg zware camino op het plein voor de kathedraal.

Aankomst in Santiago

Ik heb het weer geflikt. Na een paar foto's en even te hebben rondgekeken op naar de huiskamer der Lage Landen voor een praatje en koffie. Het was even een ervaring om na 11 dagen weer gewoon in het Nederlands te kunnen communiceren. Na de huiskamer op naar Hostal la Salle waar ik altijd overnacht als ik in Santiago ben. Daar wederom het gebruikelijke ritueel en daar kwam vandaag nog bij het selecteren van de spullen die ik morgen bij mijn tocht naar Muxia en Fisterra mee ga nemen. Waar ik van denk dat ik het niet nodig heb blijft achter in Santiago. Straks nog even een hap eten en een toer door de stad en morgen weer fris en monter op pad.

Morgen start ik voor het voor mij zeer bekende rondje Santiago, Negreira, Olveiroa, Fisterra, Olveiroa, Negreira, Santiago of te wel de Camino Fisterra. Hiervan doe ik geen afzonderlijk verslag aangezien ik hierover reeds diverse malen verslag heb gedaan, zie mijn verslagen op : www.caminante.waarbenjij.nu.

Na terugkeer in Santiago op woensdag 12 juni, op donderdag 13 juni een rustdag in Santiago en op vrijdag 14 juni met bus en vliegtuig via Porto weer naar huis.
Over enkele maanden een uitgebreide terugblik op de geweldige camino.
Groetjes Frans.

Frans.

A Estrada - Santiago de Compostela
Afstand: 31 km.
Gem. loopsnelheid: 5,9 km/u.
Gem. overall: 5,2 km/u.
Looptijd: 5.50 uur.
Pauze: 1.10 uur.
Tijd onderweg: 7.00 uur.
Vertrek: 06.50 uur.
Aankomst: 13.50 uur.
Meters omhoog: 509 m.
Meters omlaag: 554 m.
Hoogste punt: 410 m.
Laagste punt: 161 m.
Temperatuur bij vertrek: 8 graden.
Temperatuur bij aankomst: 14 graden.

Geira Romana

 dag 10

 dinsdag 4 juni 2019

Soutelo de Montes naar A Estrada dat is de voorlaatste etappe naar Santiago. Volgens het boekje een niet al te zware etappe. Wel is het weer volledig omgeslagen en viel er vanmorgen bij vertrek wat lichte regen. Na een lichte afdaling over een asfalt weg en rustig omhoog lopend pad langs Ventoxo werd na 4 km Acevido bereikt, een gehuchtje met enkele huizen en verder niets.

Kerk Ventoxo

Ondertussen was het harder gaan regenen en tijdens een kleine pauze heb ik me volledig in regentenue gehuld. Net op tijd want de volgende twee kilometers liep ik door de stromende regen. Daarom in het eerstvolgende dorp, O Cachafeiro, de eerste de beste bar ingedoken en onder het genot van koffie en koek de ergste regen voorbij laten gaan. Na ongeveer drie kwartier maar weer verder, de regen was bijna over. Meteen na de bar het dorpje verlaten en bijna gelijk het bos in en via een lange afdaling de beroemde brug Gomail bereikt.

Ponte Gomail

Via deze brug de Rio Lérez overgestoken en direct begonnen aan de laatste grote klim van deze camino, van 472 m naar 700 m over een caminoafstand van 4 km. Deze klim gaf geen problemen met uitzondering van een stuk van ongeveer 400 m. over een kiezelpad met nogal grote en ongelijke kiezels die ook nog erg los lagen. Inmiddels was het volledig droog en een bleek zonnetje kwam er door. Na het bereiken van  A Mámoa ging  het pad over in asfalt en kwamen we na enige tijd in het gebied waar nog wilde paarden leven nl. Sabuceda Rapa.

De wilde paarden van Sabucedo Rapa

Vanaf hier heb ik de onherbergzame oude route gevolgd dwars door een zeer dichtbegroeid bos met steile klimmetjes, dwars door beekjes en slootjes en door hoge varens en brandnetels. Maar al met al schitterend om te doen. Na 8 km. weer terug op de verharde weg en via A Portela naar de kapel van A Grela Vanaf deze kapel een klimmetje en na 1,5 km. het beroemde A Grela kruis bereikt.

Cruz A Grela

Wat Cruz de Ferro is voor de Camino Francés is het A Grela kruis voor deze camino. Na een bezoek aan het kruis, wat een stukje op een zijpad ligt, via een afdaling van 2 km. Codeseda bereikt. In Codeseda tijd voor de lunch alvorens aan de laatste 12 kilometer te beginnen. Vandaag maar weer eens als lunch een broodje ham/kaas genomen en dat was zoals gebruikelijk weer een prestige object zo groot. Voor deze lunch, dus het broodje, 2 koffie en een blikje Aquarius moest ik de somma van 5 euro neertellen. Ongelooflijk dat men het voor dit bedrag kan doen.

Bar Codeseda

Na de lunch begonnen aan de lange maar rustige afdaling naar  A Estrada voor mijn overnachting. Inmiddels is het weer volledig opgeklaard en lopen we weer onder een stralend blauwe hemel. De eerste kilometers zijn gewoon helemaal vlak maar daarna gaat het toch lichtjes op en neer wisselend door bos en wisselend door akkerland en passeren we de dorpjes Paredes, Santiago de Tabeirós en Guimarei.

Santiago de Tabeiros

Allemaal kleine plaatsjes waar helemaal niets is, geen bar, geen winkeltje, geen mens, gewoon helemaal uit gestorven. Wel blijft het de hele tocht vergezeld gaan van de ondertussen zeer bekende rust en stilte.
Tot Guimarei blijft het afdalen maar de laatste 3 kilometer gaan weer omhoog, de eerste 1,5 langzaam maar dan weer stevig omhoog via een smal bospad om op het einde van dit pad meteen in de bebouwde kom van A Estrada te eindigen.

Tuindecoratie op weg naar A Estrada

Van hier uit was het nog maar een paar honderd meter naar mijn overnachtingsplaats, hotel La Bombilla.Na het inchecken en na het douchen eerst het stadje in voor het doen van inkopen en kijken waar vanavond te eten. A Estrada is echt een forensenplaats voor Santiago, met grote en onooglijke woonkazernes, grote supermarkten en een grote en lange winkelstraat.

Wegkruis net voor A Estrada

Het stadje heeft geen echte bezienswaardigheden en geen toeristische activiteiten. Voor vanavond heb ik inmiddels wat gevonden om te gaan eten en na dit verslag te hebben gemaakt, nog wat voorbereiden voor morgen, de laatste etappe naar Santiago.

Hostal la Bombilla

Daarna eten en weer op tijd naar bed, morgen op tijd en in een stevig tempo naar Santiago.
Tot morgen,
Frans.

Soutelo de Montes - A Estrada
Afstand: 34,1 km.
Gem.loopsnelheid: 4,9 km/u.
Gem. overall: 4,0 km/u.
Looptijd: 6.57 uur.
Pauze: 1.33 uur.
Tijd onderweg: 08.30 uur.
Vertrek 07.00 uur.
Aankomst: 15.30 uur.
Meters omhoog: 478 m.
Meters omlaag: 554 m.
Hoogste punt : 712 m.
Laagste punt 282 m.
Temperatuur bij vertrek: 12 graden.
Temperatuur bij aankomst: 15 graden.

Geira Romana

 dag 9

 maandag 3 juni 2019

Vandaag van Feás naar Soutelo de Montes een stevige etappe met een tweetal forse klimpartijen. Vandaag gestart op een hoogte van 480 meter, een lange asfaltweg omhoog en dan na twee kilometer eindelijk weer wat vlakker. Helaas niet voor lange duur want direct na het verlaten van het asfalt weer steil omhoog tot op een hoogte van 800 meter.

Zo maar langs de route

Bij het bereiken van het dorpje A Fenteira eindigt  de onverharde weg en gaat het verder, gedurende 3,5 km, over een rustige doorgaande asfalt weg. Het weer is inmiddels flink veranderd, geen zon en licht bewolkt met in de verte dreigende wolken. De temperatuur van 18 graden maakt dat het ideaal is om te wandelen, maar aangezien dat het een niet al te lange tussen etappe is houd ik een rustig tot zeer rustig tempo aan. De rustige asfalt weg eindigt en we gaan links af een onverharde weg in en deze volg ik gedurende 3,5 km tot het gehucht Magros. Vanaf hier, weer over een asfaltweg, nu gaat het gedurende 3.5km steeds bergaf door een geweldig mooie omgeving afwisselend bos en open vlakten. Deze omgeving wordt Porto dos Bois genoemd.

Porto dos Bois

Op de vlakten een schitterend uitzicht over de wijde omgeving met zicht op een aantal berghellingen waar de dorpjes en gehuchten tegen aangeplakt zijn. Zo lijkt het althans. Nog steeds is het eindeloos genieten van de rust en stilte, een kenmerk van deze camino. Zelfs in de dorpen en gehuchten die doorkruist worden heerst, op een blaffende hond na, volstrekte rust. Na enige tijd eindigt de asfalt weg en gaat over in een onverharde weg en even later in een steeds smaller en onduidelijk pad.

Kerk Beariz

Op het einde van het pad staan we plotseling in het dorp Beariz, met bar, dus tijd voor koffie. Ook beschikt het dorp over een kleine winkel dus kunnen er ook inkopen worden gedaan.

Na de koffie in de bar en de inkopen weer op pad voor het tweede gedeelte van deze etappe. Nog ongeveer 12 km te gaan. Zoals gebruikelijk gaat het direct na het verlaten van Beariz weer bergop en nu door een grote  open vlakte met wederom ruim zicht op de omgeving. Het weer wordt langzaam maar zeker slechter de lichte bewolking is nu zeer zware bewolking geworden en er dreigt regen.

Nog even een klim van 610 naar 800 meter en we hebben het hoogste punt voor vandaag gehad. Op het hoogste punt zou je een geweldig uitzicht hebben over de valleien in de omgeving. Jammer maar helaas door de laaghangende bewolking is er niets van te zien.

Na dit hoogtepunt gaat het gedurende 3 km bergaf tot een hoogte van 600 meter alwaar de kerk van Santiago de Pardesoa staat.

Kerk Pardesoa

De kerk is altijd gesloten en alleen op zondag tijdens de mis te bezoeken. Hoewel niet wordt aangeraden om vanaf hier de oude route te volgen naar Soutelo maar de route over de asfaltweg heb ik toch gekozen voor de oude route, ik had nog tijd genoeg. Overigens de wandelaar/pelgrim heeft altijd tijd zat.

Op weg naar Soutelo

De oude route is bijna volledig onverhard, op sommige plaatsen onduidelijk en soms bijna volledig dichtgegroeid, maar wel heel mooi om te lopen zeker na al dat asfalt van vandaag.

Een van de weinige aanwijzigingen.

Op ongeveer 500 meter van Soutelo gaat het smalle onverharde pad over in een smal asfalt weggetje en we bereiken alras Soutelo. In Soutelo me gemeld bij Bar San Roque voor een onderkomen enz. Aangezien in de bar alleen maar s'middags kan worden gegeten meteen maar aangeschoven voor een eenvoudig maar smaakvol menu. Na het eten de gebruikelijke zaken en even het dorp verkennen. Soutelo is een lange straat en meer niet. Aan deze straat liggen een drietal bars, een kleine winkel en een tankstation.

Kerk Soutelo de Montes

Nog een paar foto's genomen en in de winkel wat te eten gehaald voor van avond en morgen vroeg. Straks op tijd naar bed want morgen staat er weer een stevige en lange etappe op stapel. Volgens het boekje 32 km. Ook wordt er voor morgen regen verwacht.

Tot morgen,

Frans

Ander weertje dan de vorige dagen...…………..

Feás - Soutelo de Montes

Afstand: 22,2 km.

Gem. loopsnelheid: 4,4 km/u.

Gem.overall: 3,5 km/u.

Looptijd: 5.05 uur.

Pauze: 1.11 uur.

Tijd onderweg: 6.16 uur.

Vertrek: 06.40 uur

Aankomst: 12.56 uur.

Meters omhoog: 1232 m.

Meters omlaag: 735 m.

Hoogste punt: 864 m.

Laagste punt: 175 m.

Temperatuur bij vertrek: 15 graden.

Temperatuur bij aankomst: 16 graden.

Geira Romana

 dag 8
  zondag 2 juni 2019

Vandaag een langere etappe dan gisteren van Ribadavia naar Feás.

Ondanks dat het vandaag zondag is toch vroeg, 07.00 uur, vertrokken. Zoals gebruikelijk op zondag morgen is het in Spanje dan volledig uitgestorven, gewoon geen mens te zien. Na de bebouwing van Ribadavia te hebben verlaten volgen we een drietal kilometers de Rio Avia over een mooi wandelpad tussen de wijngaarden. Op het einde van het wandelpad volgen we een zeer stille en rustige weg tot in Beade. Hier komen we een stenen kruis tegen met een groot kruis van de Maltezer Orde.

Kerk Beran

We blijven de asfalt weg volgen en belanden in Berán, weer een wereldstad van niks. De komende 8 kilometer tot de brug in Pazos de Arenteiro gaan afwisselend over onverharde paden en asfalt wegen met geen verkeer. Deze route blinkt uit door een schitterende natuur en rust, heel veel rust en vooral stilte. De enigste onderbreking is de doortocht van het dorpje Lebosende. 

Kerk Lebosende

Ondertussen stijgt de route langzaam maar zeker maar na drie keer een wegkruis te zijn gepasseerd gaat het langzaam naar beneden om op ongeveer een kilometer voor Pazos de Arenteiro, A Ponte da Cruz te bereiken, althans we moeten er ongeveer 200 meter voor van de route gaan.

Ponte da Cruz

Na het bezoek aan de oude brug op naar Pazos de Arenteiro alwaar volgens de geleerden een bar moet zijn. Na een kilometer de brug over om aan de linkerkant de gesloten bar aan te treffen. Vanaf nu gaat het stevig omhoog. Volgens het boekje volgt nu de zwaarste klim van de gehele route van Braga tot Santiago. Vanaf het dorpje Salón op 115 meter gaat het naar 565 meter en de eerste 300 meters bedraagt het hoogte verschil maar liefst 60 meter.

Het blijft steeds bergop gaan en we passeren eerst het gehucht O Igresario op 440 meter en daarna een dorpje, Distriz, op530 meter.

Op 5,4 kilometer na Pazos de Arenteiro bereiken we in Paredes het hoogste punt. Maar nog steeds geen bar of iets dergelijks om koffie te drinken of om iets te eten. Vanaf Distriz gaat het geleidelijk naar beneden en lopen we door een gebied waar vorig jaar nog felle bosbranden hebben gewoed. Van de bossen is gewoon niets over alleen wat lage begroeiing en heel veel onkruid. 

Via Vilachá gaat het verder naar Feás en we bereiken al snel de enigste, naar later blijkt, bar in de wijde omgeving, Bar Nictron, dus pauze.

Bar Nictron

Na koffie geinformeerd of er ook nog iets te eten viel en dat was geen enkel probleem. De familie van de eigenaar ging zelf ook eten dus was van harte welkom. Hier kreeg ik een geweldige en overvloedige warme maaltijd voorgeschoteld rijkelijk voorzien van wijn. Kortom een feestmaal. Na de maaltijd verder voor de laatste twee kilometers naar mijn onderkomen. Vandaag ligt mijn onderkomen in een piep klein gehucht en in misschien wel het mooiste pelgrimsonderkomen waar ik ooit heb overnacht. Ik beschik hier over een eenpersoons kamer met eigen douche en toilet, voorzien van tv, wifi en koffiezet mogelijkheden.Dit alles voor 12,65 per nacht. Kortom volledige luxe.

Albergue Fornos.O Curro

Na aankomst eerst de dagelijkse verplichtingen, douchen en de was doen, daarna even rust en terug naar bar Nictron voor koffie en wat meer. De bar zat bijna vol met kaarters en  uit een gesprek met de barman bleek dat  dat ieder zondagmiddag het vaste ritueel was . Tevens vernomen dat de bar vandaag om 19.00 uur dicht ging i.v.m. het feit dat het zondag was. Daarom twee rijkelijk belegde broodjes meegenomen voor vanavond en morgenvroeg. Nadat ik weer was teruggekeerd in mijn kamer kwam, zo rond 20.00 uur, de eigenaar me nog een grote schaal kersen brengen en uitleggen waar ik morgen bij vertrek de sleutel moest leggen. Al met al was het vandaag een van de mooiste dagen op deze camino.
Tot morgen,
Frans.

Ribadavia - Feás
Afstand: 24,5 kilometer.
Gem. loopsnelheid: 4,9 km/u
Gem. overall: 3,6 km/u
Looptijd: 5.00 uur.
Pauze: 1.50 uur.
Tijd onderweg: 6.50 uur.
Vertrek 07.00 uur.
Aankomst: 13.50 uur.
Meters omhoog: 393 m.
Meters omlaag: 388 m.
Hoogste punt:483 m.
Laagste punt: 54 m.
Temperatuur bij vertrek: 18 graden.
Temperatuur bij aankomst: 25 graden.
Zonnige dag met in de namiddag enige bewolking.
Heerlijk wandelweer vandaag.

Camino Geira Romana

 dag 7

 zaterdag 1 juni 2019

Na een aantal lange etappes vandaag een korte van Cortegada naar Ribadavia. Vanwege de korte afstand pas om 08.45 vertrokken nadat ik een stevig ontbijt had genuttigd met o.a. spek met eieren.   Na de laatste huizen in Cortegada ging het al snel via een mooi voetpad langs de rivier naar Castrelo. Verder naar de kerk van San Bieto da Rabiño. Na de kerk ging het verder over onverharde paden door een zeer dicht bos rijkelijk voorzien van de broodnodige schaduw want de koperen ploert stond inmiddels alweer hoog aan de hemel. Het pad liep ook langzaam maar zeker omhoog op  de route naar Meréns.

Kerk Merens

Vanaf hier hadden we een schitterend uitzicht over de rivier de Miño. Via een betonnen pad bereikten we na 5,4 kilometer de oevers van de oevers van de Miño. De Rio Miño werd gevolgd tot aan de brug over de Rio Arnoia, een zijrivier van de Miño,  brug over een via een route door de wijngaarden kwamen we weer terug aan de oevers van de Miño. Deze rivier werd steeds gevolgd en de onverharde weg ging op ongeveer 2,2 kilometer voor het einde over een een smalle asfaltweg.

 Op ongeveer 1 kilometer voor het einde belandden we op de doorgaande en drukke weg naar Ribadavia. Met de nodige voorzichtigheid deze weg gevolg, de smalle brug over, de drukke weg oversteken  en door een doorgang in de stadsmuur kwamen uit in de oude binnenstad. Via een paar smalle straatjes arriveerde we op de Plaza Mayor alwaar ik ging overnachten in Hostal Plaza. 

Stadspoort Ribadavia

Ribadavia is een behoorlijk grote plaats aan de rivier de Avia. Het oude stadsgedeelte is het bekijken meer dan waard en het is ook een zeer levendige stad met als grote blikvanger een immens groot kasteel wat nog in redelijke toestand verkeert.

Kasteel Ribadavia

Na de gebruikelijke dagelijkse bezigheden eerst even naar bar Plaza om het avondeten te bespreken en om een glaasje te drinken. Na het bezoek aan de bar op naar de VVV om wat informatie te halen over de stad en ommelanden. Bij het VVV een zeer fijn en lang gesprek met de beheerder gehad. Zijn ervaring was dat er voor de camino die ik nu aan het lopen ben steeds meer in de belangstelling komt en dat er  steeds meer wandelaars/pelgrims Ribadavia aan doen voor een langer of korter verblijf. Na het VVV verlaten te hebben eerst op zoek naar een flappentapper om de nodige voorraad aan te vullen. Het is wel zo dat je bijna overal zonder problemen kunt pinnen. Zelfs in de kleinste winkeltjes en bars. Terug in de hostal de route voor morgen goed bestudeerd en om 20.00 naar de bar voor het avondeten.

Ribadavia

Na het avondeten nog even de benen gestrekt en een stukje door de oude stad gewandeld, dit stukje geschreven en direct naar bed.

Ribadavia Plaza Mayor

Morgen staat er een stevige en pittige etappe op stapel.
Tot morgen,
Frans.

Cortegada - Ribadavia.
Afstand: 15,0 km.
Gem. loopsnelheid: 5,1km/u.
Gem. overall: 3,7 km/u
Looptijd: 2.57 uur.
Pauze: 0.48 uur.
Tijd onderweg: 3.45 uur.
Vertrek: 08.45.
Aankomst: 12.30.
Meters Omhoog: 397 m.
Meters omlaag: 421 m.
Hoogste punt: 213 m.
Laagste punt: 50 m.
Temperatuur bij vertrek: 17 graden.
Temperatuur bij aankomst: 35 graden.
Zeer warme en zonnige dag.

Camino Geira Romana

 dag 6
 vrijdag 31 mei 2019

Castro Laboreira naar Cortegada dat is de etappe van vandaag. Gezien de te verwachte warmte vandaag erg vroeg vertrokken.

Kerk Castro Laboreiro

Wonderwel ging het begin van deze etappe gedurende bijna 2,5 kilometer langzaam bergaf. Uitzonderlijk want bijna altijd begint een etappe met een stevige klim. Maar niet getreurd de klim kwam al was het heel geleidelijk en over een goed begaan bar pad. De route ging door een vrij open gebied met links en rechts wat bosjes en struikgewas. Ook was, daar waar het pad door het gehucht Vido ging, het pad voorzien van een stevige beton laag. Na ongeveer 4 kilometer werd het dorpje Portelinha bereikt en doorkruist, precies op het punt waar het dorp wordt verlaten passeert men het hoogste punt van deze camino nl.1100 meter. Vanaf het hoogste punt volgde een lange afdaling naar de Spaanse grens. Het pad naar beneden was tevens de beek naar beneden, nat modderig en rotsachtig. Zonder het te merken of maar enige markering op te merken ben ik onder aan de helling weer Spanje binnengelopen en vanaf nu blijven we in Spanje. Meteen na de grens ging het weer gestaag berg op over een kilometers lange asfaltweg, een weg met weinig schaduw en de temperatuur begon nu in de nog vroege morgen weer behoorlijk op te lopen. Na 3,5 kilometer werd het hoogste punt bereikt en ging het heel geleidelijk naar beneden tot in het dorpje Monterredonde. Tijd voor een korte pauze en weer verder na 9,4 kilometer werd het gehucht San Amaro bereikt. In San Amaro is een bar dus ook koffie. Nog even met de barman gebabbeld, een stempel gescoord en weer op pad voor de laatste 13 kilometer. In het begin nog over asfalt maar na ongeveer 1,5 kilometer over onverharde paden en wegen. De route ging over een vrij vlak stuk door een groot en dicht begroeid bos naar de Ermida da Portela. Vanaf dit punt volgde er een zeer lange afdaling en via

Ermida San Xusto

de Ermida of Xan Xusto en het industriegebied van Trado werd de doorgaande weg naar Cortegada bereikt. Het ging nu over de brug over de Rio Deva en een naast de doorgaande weg gelegen zandpad naar een tunnel onder de doorgaande weg door. Gezien de temperatuur die inmiddels de 25 graden ver had overschreden even een stop gemaakt en flink gedronken. De tocht ging nu verder over een goed begaanbaar pad midden door een bos en tussen hoge varens door. Na ongeveer 1 kilometer liep het pad paralel aan de Rio Minho en zou dit blijven doen tot bijna in Cortegada . Vanaf dit punt was het pad niet meer vlak maar ging het constant stevig op en af met een stevige klim naar Vilanova da Barca. In dit dorp bij de Andreas bron

Andreas bron

werd de watervoorraad aangevuld en heb ik me zelf stevig verfrist. Vol goede moed weer verder en na de zoveelste korte steile klim besloot ik, met nog 2,5 kilometer te gaan, om maar eens een lange pauze te maken. Een mooi plekje onder de bomen gezocht, helemaal in de schaduw, daar met rugzak e.d. een mooi bedje gemaakt en het moede lijf neergelegd. Mensen wat heb ik daar liggen knoeren, ongelooflijk. Ik werd wakker gemaakt door een aantal mieren die het nodig vonden om over mijn benen te gaan lopen. Keek op mijn horloge en het bleek dat ik daar 2 uur heb liggen slapen. Wat drinken, de rugzak om en fris en monter op pad voor het laatste stuk.

Thermen de Cortegada

Na de thermen van Cortegada te zijn gepasseerd werd al snel in het stadje mijn overnachtingsplek bereikt. Pensión Buena Vista.

Buena Vista Cortegada

Het eerste was een lekker koel glas bier. Na het inchecken het dagelijkse ritueel en naar beneden om op het terras met airco aan de koffie te gaan. De temperatuur bij aankomst was 35 graden en dat was het nu 2 uur later nog steeds.

Straks om 21.00 uur kan ik eten en daarna en lange nacht want voor morgen staat er een zeer korte etappe gepland, 15 kilometer. Dus een later vertrek.

Tot morgen,

Frans.

Castro Laboreira - Cortegada

Afstand: 31,1 km.

Gem. loopsnelheid: 4,8 km/u.

Gem. overall: 3,3 km/u.

Looptijd: 6.29 uur.

Pauze: 2.58 uur.

Tijd onderweg: 9.27 uur.

Vertrek: 5.50 uur.

Aankomst: 16.17 uur Portugese tijd, 17.17 Spaanse tijd.

Meters omhoog: 434 meter.

Meters omlaag: 1267 meter.

Hoogste punt: 1100 meter laagste punt 50 meter.

Temperatuur bij vertrek: 14 graden.

Temperatuur bij aankomst 34 graden.

Een zeer zonnige en bloedhete dag.

Camino Geira Romana

 dag 5
donderdag 30 mei 2019

Voor de dag van vandaag stond er een stevige wandeling op het touw. Nl. van Lobios naar Castro Laboreiro . Vandaag verplaatsen we ons weer van Spanje naar Portugal. Ik had het geluk dat de bar die bij hotel Lusitano hoort al om 06.30 uur open was zodat ik nog even een ontbijt kon scoren en niet met een lege maag op pad moest.

Na het verlaten van Lobios, in een frisse morgen, gaan we na ongeveer 1 kilometer de Rio Limia over.

Rio Limia

Direct na de brug in de buurt van een tankstation gaat achter het tankstation een zeer smal en onduidelijk pad omhoog. Het was even zoeken waar precies de richting aanwijzer stond maar dankzij een vriendelijke pompbediende zat ik meteen op het goede spoor. Na over dit sterk stijgend pad te zijn gegaan en de doorgaande weg te zijn overgestoken belandde ik na 3 kilometer in het dorpje A Feira Vella. Direct na het doorkruisen werd de asfalt weg weer verlaten en ging het verder over onverharde paden met een zeer dichte begroeiing. Na zig zag door O Casal te zijn gelopen weer terug op de doorgaande weg en werd na 5,5 kilometer een wat groter dorp, Entrimo bereikt.

Kerk Entrimo

Vanaf de kerk in Entrimo was de route even zeer onduidelijk, geen duidelijke beschrijving in het boekje, geen bewijzering en ook mijn GPS was even de weg kwijt. Bovendien was er geen mens op straat om iets te kunnen vragen. Na even rond gelopen gekeken te hebben werd er eindelijk een aanwijzing gevonden en kon ik weer verder.

Horeo's of te wel graanschuren.

Na een afdaling van 600 meter volgde een lange steile beklimming over een afstand van 4 kilometer ging het omhoog van 460 naar 790 meter. Na door A Perreira te zijn gelopen kwam ik, na 2 kilometer, terecht in een zeer verlaten en zeer rotsachtig gebied, het leek wel een woestijn.

Door de lokale bevolking wordt dit gebied een maanlandschap genoemd. Een lange grindweg door een volledig doods landschap bezaaid met enorme rotsblokken zonder enige begroeiing, terwijl de koperen ploert steeds hoger en warmer aan de hemel kwam.

Gelukkig was de doortocht maar 3 kilometer. Na 3 kilometer ging er een zeer smal en onduidelijk pad naar links en steil naar beneden. Bij het naar links gaan werd de grens tussen Spanje en Portugal overschreden en was ik weer in Portugal. Op het einde van het pad kwam ik uit bij de kapel van Ameixoeira. Tijd voor pauze.

Kapel Ameixoeira

Me genesteld onder het afdak van de kapel en daar wat gegeten en gedronken en even de oogjes dicht gedaan. De volgende twee kilometers ging het lichtjes op en neer en moest ik alle aandacht houden om het vrijwel onzichtbaar pad te kunnen volgen. De laatste 400 meter daalde het pad af naar een riviertje, bruggetje over en aan de overzijde het riviertje volgen.

Oud middeleeuws bruggetje

Het pad werd steeds smaller en steeds steiler omhoog en het werd steeds warmer. Ik besloot om nog maar eens een drink en rustpauze in te lassen. Terwijl ik daar zat hoorde ik mensen aankomen. Zij kwamen van boven naar beneden. Het bleek een Zwitsers echtpaar te zijn wat in Castro Laboreiro op de camping stond en een rondwandeling maakte. Na even gezellig te hebben gebabbeld en wandelervaringen te hebben uitgewisseld ging een ieder weer zijn weg. Ik verder omhoog en zij verder naar beneden. Na ongeveer een kwartier kwam ik uit op een hoogvlakte met aan de rechterzijde een diepe afgrond met daarin een riviertje. Na ongeveer 1 kilometer bereikte ik de oude Romeinse brug, Ponte da Cava da Velha, een van de belangrijkste bezienswaardigheden in de wijde omtrek.

Ponte da Cava da Velha

Even de brug bekeken en enkele foto's genomen en weer verder. Na een paar honderd meter bereikte ik de doorgaande weg naar Castro Laboreiro. Volgens het boekje was ik nu op een hoogte van 780 dat was nog wel te doen ondanks dat ik er ondertussen 22 kilometer had opzitten en de temperatuur inmiddels de 30 graden was gepasseerd. Maar wat wil het geval na ongeveer 300 meter daalde de weg naar 680 meter en werd het volledig andere koek zeker toen bleek dat de stijging extreem steil was en het asfalt bloedheet. Plan B werd uit de kast gehaald en om de kilometer word nu 10 minuten gestopt en de laatste kilometer werd ook nog in twee gedeelten afgelegd. Een en ander is wel te zien aan de gem. snelheid overall en de pauzetijd van bijna 4 uur. Gelukkig kwam ik nog behoorlijk fit boven in Castro Laboreiro aan en kon ik snel mijn hotel opzoeken, hotel Mira Castro.

Hotel Mira Castro

Ik ben nu in een super de luxe kamer met alles er op en er aan, incl. diner en ontbijt voor 38, -. Het eten voor vanavond zal de plaatselijke specialiteit zijn nl. geroosterde geit. Aangezien het ontbijt pas om 08.00 uur is en ik vroeger wil vertrekken ligt er morgenvroeg een ontbijtpakketje voor mij klaar aan de receptie.

Voor ik het vergeet op in de laatste paar kilometers terwijl ik weer eens een pauze maakte kwam er zowaar een andere wandelaar/pelgrim voorbij. Na enig heen en weer praten bleek het een Portugees te zijn ook op weg naar Santiago. Hij had er een behoorlijk tempo in, maar hij had precies de helft van mijn leeftijd.

Later bleek hij in hetzelfde hotel te logeren en heb ik hem toen ik buiten zat nog heel even gesproken en daarna nooit meer gezien.

Morgen de koninginnenrit van deze camino, morgen gaan we over het hoogste punt van deze camino. Ook dat spelen we wel weer klaar ondanks de bloedhete dagen momenteel.

Tot morgen,

Frans. 

Lobios - Castro Laboreiro

Afstand: 25,2 km.

Gem. loopsnelheid: 4,5 km/u

Gem. overall: 2,6 km/u

Looptijd: 5.35 uur.

Pauze: 3.58 uur.

Tijd onderweg: 9.33 uur.

Vertrek: 7.20uur.

Aankomst: 16.53 Spaanse tijd. 15.53 Portugese tijd.

Meters omhoog: 891 meter. 

Meters omlaag: 355 meter.
Hoogste punt: 949 meter
Laagste punt: 366 meter.
Temperatuur bij vertrek: 13 graden.
Temperatuur bij aankomst: 31graden